7 สิงหาคม 2567 เวลา 17.00 น. นักศึกษาคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้จัดกิจกรรมแสดงออกบริเวณหน้าคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ภายหลังศาลรัฐธรรมนูญมีมติยุบพรรคก้าวไกล ผู้ถูกร้องตามที่กฎหมายบัญญัติ เพิกถอนสิทธิทางการเมืองของกรรมการบริหารพรรค 10 ปี นับแต่วันที่มีคำสั่งยุบพรรคก้าวไกล ภายในกิจกรรมมีการพูดคุยถกเถียงถึงปัญหาของศาลรัฐธรรมนูญ มีการอ่านบทกวี ต่อมามีการเปิดเวทีปราศรัยถึงความอยุติธรรมที่เกิดขึ้นโดยศาลรัฐธรรมนูญในครั้งนี้
วัชรภัทร ธรรมจักร ได้ขึ้นกล่าวถ้อยคำปราศัยว่า คำถามที่เกิดขึ้นในใจนักกฎหมายหลายคนนั้นก็คือเหตุใด เหตุการณ์ทั้งหมดถึงมาถึงขั้นนี้ และไม่ได้เกิดเหตุการณ์ในรูปแบบนี้เพียงครั้งเดียวแต่เกิดมาแล้วบ่อยครั้ง ในฐานะนักกฎหมายจะมีหน้าไปตอบคำถามคนที่มาปรึกษากฎหมายได้ยังไง ในขณะที่อาจารย์ที่สอนกฎหมายเป็น 9 คนที่นั่งอยู่ข้างบนศาลและตัดสินให้ยุบพรรคก้าวไกล
“อย่าหมดหวัง เราจะแพ้เป็นสิบ ๆ รอบก็ได้ แต่พวกเขาแพ้ได้แค่รอบเดียว ไม่ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น แต่เราต้องยืนหยัดที่จะสู้ต่อไป” วัชรภัทร กล่าว
นอกจากการปราศรัยตลอดทั้งกิจกรรมมีการติดป้ายผ้า “พูดไม่ได้ก็ไม่ต้องมี 112” “ชนชั้นใดตรากฎหมาย ก็แน่ไซร้เพื่อชนชั้นนั้น” และ “RULE BY THE RICH IS NOT DEMOCRACY”
โดยศาลรัฐธรรมนูญอ่านคำวินิจฉัยคดี กกต. ร้องศาลรัฐธรรมนูญจากกรณีมีหลักฐานอันควรเชื่อว่าพรรคก้าวไกลมีพฤติการณ์กระทำการล้มล้างการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขและเข้าลักษณะกระทำการอันอาจเป็นปฏิปักษ์ต่อการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข อันเป็นเหตุแห่งการยุบพรรคตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2560 มาตรา 92 วรรคหนึ่ง (1) (2)
