14 สิงหาคม 2567 ศาลรัฐธรรมนูญอ่านคำวินิจฉัย เศรษฐา ทวีสิน คดีคุณสมบัตินายกฯ จากกรณีแต่งตั้ง พิชิต ชื่นบาน เป็นรัฐมนตรี ศาลรัฐธรรมนูญได้มีมติเสียงข้างมาก 5:4 เสียง วินิจฉัยให้ความเป็นรัฐมนตรีของเศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรี สิ้นสุดลงตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 170 วรรคหนึ่ง (4) ประกอบ มาตรา 160 (4) และ (5)
โดยคณะรัฐมนตรี (ครม.) จะยังคงเป็นชุดรักษาการต่อไปจนกว่าจะมีนายกรัฐมนตรีคนใหม่ และแต่งตั้งฝ่ายบริหารชุดใหม่
ล่าสุดเฟซบุ๊คเพจพรรคเพื่อไทยได้โพสต์หลังศาลรัฐธรรมนูญมีมติดังกล่าวว่า
“ไม่ใช่ครั้งแรกที่พรรคเพื่อไทยเจออุปสรรค แต่เราจะทำงานต่อ เราจะไม่หยุดทุกครั้งที่ล้ม เราจะล้มไปข้างหน้า และลุกขึ้นใหม่อย่างมั่นคง
เพื่อชีวิตที่ดีกว่าของคนไทย 14 สิงหาคม 2567
พรรคเพื่อไทย”
โดยหลังจากที่ เศรษฐาและคณะรัฐมนตรี พ้นสภาพ สภาผู้แทนราษฎรจะต้องมีการเลือกนายกรัฐมนตรีคนใหม่ โดยคุณสมบัติคือต้องมีชื่ออยู่ในบัญชีนายกฯ ของพรรคการเมืองที่มี สส. ในสภาไม่น้อยกว่า 5% หรือมี สส. เกิน 25 เสียงขึ้นไป
จากเงื่อนไขดังกว่าจะพบว่ามีแคนดิเดตทั้งหมด 7 คน จาก 5 พรรคการเมือง ดังต่อไปนี้
1.พรรคเพื่อไทย จำนวน 2 คน คือ แพทองธาร ชินวัตร หัวหน้าพรรค และชัยเกษม นิติสิริ สส.บัญชีรายชื่อ
2.พรรคภูมิใจไทย จำนวน 1 คน คือ อนุทิน ชาญวีรกูล รองนายกรัฐมนตรี, รมว.มหาดไทย และหัวหน้าพรรค
3.พรรคพลังประชารัฐ จำนวน 2 คน คือ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา องคมนตรี, พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค รองนายกรัฐมนตรี, รมว.พลังงาน และหัวหน้าพรรค
4.พรรคพลังประชารัฐ จำนวน 1 คน คือ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ หัวหน้าพรรคพลังประชารัฐ
5.พรรคประชาธิปัตย์ จำนวน 1 คน คือ จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ สส.บัญชีรายชื่อ
ด้าน ภาสกร ญี่นาง อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เปิดเผยความคิดเห็นกับ Lanner ว่า ในแง่ของกระบวนการทางกฎหมายนั้นเป็นปัญหาอย่างมาก การที่ให้ศาลรัฐธรรมนูญที่เป็นองค์กรที่ไม่ได้มีความยึดโยงกับประชาชน และเป็นสัญลักษณ์ของระบอบประชาธิปไตยที่ขาดตอน ไม่ได้อิงกับหลักการแบ่งแยกอำนาจ เพราะหากพิจารณาที่มาของศาลรัฐธรรมนูญ พบว่าไม่ได้มาจากกระบวนการประชาธิปไตย แต่มาจากการแต่งตั้งโดย เครือข่ายอำนาจของ คสช. ตั้งแต่ปี 2557
ซึ่งเป็นการตอกย้ำว่าเครือข่ายอำนาจเดิม ไม่สามารถครองอำนาจหรือรักษาเสถียรภาพของตนเองได้ภายระบอบหรือกลไกแบบประชาธิปไตย อาทิ การเลือกตั้ง ที่แพ้การเลือกตั้งและเสียอำนาจทำให้ไม่สามารถจัดตั้งรัฐบาลได้ จึงอาศัยกลไกที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับกระบวนการประชาธิปไตยจะเห็นได้บ่อยครั้งว่าศาลรัฐธรรมนูญเป็นกลไกที่เป็นเครื่องมือในการสร้างอำนาจให้กับตนเอง และทำลายคู่แข่ง
