สนามเลือกตั้ง นายก อบจ. 2568 ถือเป็นการเลือกตั้งท้องถิ่นที่ร้อนแรงมากครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ เสมือนเวทีชิมลางเลือกตั้ง สส. ที่จะเกิดในปี 2570 อย่างไรก็ตามยังคงมีสนามการเลือกตั้งอีกสนามที่แข่งขันควบคู่นายก อบจ. นั่นคือ “การเลือกตั้ง ส.อบจ.” ซึ่งผู้สมัครบางคนก็ลงสมัครในนามพรรคแดงหรือพรรคส้ม บ้างสมัครในนามอิสระ หรือบางคนมิได้ประกาศว่าลงสมัครส่วนตัวมิได้สังกัดกลุ่มใด
สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด (ส.อบจ.) หรือที่เรายังเรียกกันติดปากว่า “สจ.” คือ ฝ่ายนิติบัญญัติขององค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) มีหน้าที่ในการตราข้อบัญญัติ อบจ. และอนุมัติงบประมาณของ อบจ.
กล่าวคือ ทั้งนายก อบจ. และ ส.อบจ. ต่างเชื่อมร้อยกันเป็นเครือข่ายในท้องถิ่น จนสามารถดำรงตนอยู่ในฐานะชนชั้นนำประจำจังหวัด โดย ส.อบจ. จะทำหน้าที่ดึงงบประมาณและโครงการพัฒนาจากจังหวัดมาสู่พื้นที่ระดับอำเภอหรือตำบล โดยเฉพาะพื้นที่ชนบท ฉะนั้น สมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดจึงเป็นเสมือนจักรกลทางการเมืองในท้องถิ่นระดับจังหวัด
หากมาดูผลการเลือกตั้งอย่างไม่เป็นทางการของสนาม ส.อบจ.ใน 17 จังหวัดภาคเหนือปรากฎว่า จำนวนเก้าอี้ ส.อบจ. มีทั้งหมด 492 ที่นั่ง และเป็นแชมป์เก่าเพียง 194 ที่นั่ง หรือคิดเป็น 39% ของจำนวนเก้าอี้ทั้งหมด ซึ่งแตกต่างจากสัดส่วนแชมป์เก่าของนายก อบจ. ที่สามารถรักษาเก้าอี้นายก อบจ. ได้เหมือนเดิมถึง 82.35% และหากจำแนกเป็นรายจังหวัด สามารถจำแนกสัดส่วนแชมป์เก่าในสนาม ส.อบจ.
อ่านรายงาน เปิดผลการเลือกตั้ง ส.อบจ. 17 จังหวัดภาคเหนือ แน่ใจหรือว่าพรรคการเมืองคุมท้องถิ่นได้? ที่ https://www.lannernews.com/26022568-01/
ชุดข้อมูลนี้สามารถนำไปต่อยอดในทางสาธารณะที่ไม่แสวงหาผลกำไรได้อย่างอิสระ โดยไม่ต้องขออนุญาต ขอเพียงการอ้างอิงแหล่งที่มา
