ภาพ: ศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชน
27 มิถุนายน 2568 ศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชนเปิดเผยว่า ทนายความได้เข้าเยี่ยม พรชัย วิมลศุภวงศ์ ผู้ต้องขังในคดีมาตรา 112 ที่เรือนจำกลางเชียงใหม่ พบว่าสภาพความเป็นอยู่ในเรือนจำยังคงยากลำบาก โดยเฉพาะปัญหาขาดแคลนน้ำสะอาดและการระบาดของโรคติดต่อ
พรชัยถูกศาลอุทธรณ์ภาค 5 ตัดสินจำคุก 12 ปี จากการโพสต์ข้อความบนเฟซบุ๊ก 4 ครั้ง ปัจจุบันเขาถูกคุมขังมาแล้วกว่า 1 ปี 2 เดือน ตั้งแต่วันที่ 4 เมษายน 2567
พรชัยเล่ากับทนายความว่า แม้จะเข้าสู่ฤดูฝน แต่เรือนจำยังเผชิญกับปัญหาน้ำดื่มและน้ำใช้รุนแรง น้ำอาบไม่เพียงพอ น้ำดื่มมีกลิ่นเหม็น และไม่มีน้ำดื่มในเรือนนอน หากต้องการน้ำดื่มสะอาดต้องซื้อเอง แต่กลับหาซื้อไม่ได้
“ฤดูฝนที่ควรช่วยบรรเทา กลับนำโรคระบาดเข้ามาแทน” พรชัยกล่าว พร้อมเล่าว่าโรคผิวหนัง หิด และวัณโรค เริ่มระบาดหนักในแดนขัง ตัวเขาเองมีผื่นคันที่ขา ขณะที่เพื่อนผู้ต้องขังบางคนเป็นหนักถึงขั้นมือบวมจับของไม่ได้
ที่น่ากังวลยิ่งกว่าคือ การที่ผู้ต้องขังที่ป่วยเป็นวัณโรคยังต้องนอนรวมกับคนอื่น โดยไม่มีการแยกตัวหรือมาตรการป้องกัน เช่น หน้ากากอนามัย หรือเครื่องนอนใหม่
พรชัยเผยอีกว่า ตลอดกว่า 1 ปีที่ผ่านมา แทบไม่มีการซักเครื่องนอน เพิ่งมีการซักครั้งแรกไม่นานนี้ เขาจึงต้องใช้ผ้าปิดจมูกนอนทุกคืนเพื่อป้องกันตัวเอง
เขาย้อนความทรงจำถึงช่วงที่ติดโควิด-19 ขณะถูกฝากขังเมื่อปี 2564 และต้องกักตัวหลังได้รับการประกันตัว ทำให้ฤดูฝนในเรือนจำยิ่งเป็นช่วงเวลาแห่งความเสี่ยง
เนื่องในวันผู้ลี้ภัยโลก 20 มิถุนายนที่ผ่านมา พรชัยสะท้อนความคิดว่า หากโลกนี้มีเสรีภาพที่แท้จริง “ไม่ควรมีผู้ลี้ภัยเลย”
เขามองว่า จำนวนผู้ลี้ภัยสะท้อนปัญหาของกระบวนการยุติธรรมในประเทศนั้น ๆ ประชาชนต้องหนีเพียงเพราะกลัวจะสูญเสียอิสรภาพหรือแม้แต่ชีวิต ทั้งที่การแสดงความคิดเห็นเป็นสิทธิพื้นฐาน
“คนที่ต้องหนีไปอยู่ต่างประเทศ ทั้งเหงา โดดเดี่ยว ต้องตัดขาดจากครอบครัวและคนรัก ไม่ต่างจากผู้ต้องขังทางการเมือง เพราะสุดท้ายก็ต้องห่างจากคนที่รัก ต้องต่อสู้กับความไม่ยุติธรรมเหมือนกัน” พรชัยกล่าว
เขาเล่าย้อนถึงการต่อสู้ทางการเมืองช่วงปี 2563-2566 ว่า แม้มีโอกาสลี้ภัย แต่เขาเลือกอยู่ เพราะเห็นว่าการแสดงจุดยืนทางการเมืองเป็นสิ่งที่ควรมีในสังคมประชาธิปไตย
“ผมรู้ดีว่ากำลังต่อสู้กับความไม่ยุติธรรม แม้ศาลพิพากษาให้จำคุก แต่ผมก็จำคุกด้วยความภาคภูมิใจ” พรชัยฝากถึงคนรุ่นใหม่ว่า ยังมีคนที่เลือกจะสู้จนวินาทีสุดท้ายเพื่อความยุติธรรม
