22 มีนาคม 2569 มูลนิธิพัฒนาภาคเหนือ (มพน.) ออกแถลงการณ์ระบุ สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดลำปาง (ส.ปชส.ลำปาง) นำเสนอข่าวชุมชนบ้านแม่หมี อ.เมืองปาน จ.ลำปาง บิดเบือนข้อเท็จจริง และละเมิดสิทธิส่วนบุคคล หลังสำนักงานดังกล่าว เผยแพร่ข้อมูลข่าวสารผ่านช่องทางสื่อออนไลน์เกี่ยวกับชุมชนบ้านแม่หมี สมาชิกสหพันธ์เกษตรกรภาคเหนือ (สกน.) เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2569 ซึ่งมีเนื้อหาที่สร้างความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนต่อข้อเท็จจริงในระดับพื้นที่
มพน. ระบุว่า ส.ปชส.ลำปาง ไม่ได้นำเสนอเนื้อหาที่ครบถ้วนตามเจตนาที่ชุมชนต้องการจะสื่อสาร อีกทั้งยังมีการนำรูปภาพของมูลนิธิพัฒนาภาคเหนือไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต โดยมีการเปิดเผยชื่อ-นามสกุลของประชาชนสู่สาธารณะ ซึ่งเป็นการละเมิดสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (PDPA) อย่างร้ายแรง
มพน. สรุปประเด็นปัญหาจากกรณีดังกล่าวไว้ 2 ประการ ได้แก่
1. ส.ปชส.ลำปาง ไม่ได้สื่อสารเนื้อหาอย่างครบถ้วน โดยเฉพาะกรณีการประกาศงดเข้าพื้นที่ป่าของอุทยานแห่งชาติแจ้ซ้อนก่อนได้รับอนุญาต ช่วงวันที่ 11 มีนาคม – 30 เมษายน 2569 ซึ่งทางชุมชนยืนยันว่าการบังคับใช้ประกาศดังกล่าวสามารถทำได้ แต่ต้องแยกแยะกรณีในการเข้าใช้ประโยชน์ในพื้นที่
2. ส.ปชส.ลำปาง ละเมิดสิทธิในภาพถ่ายและพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (PDPA) โดยนำรูปภาพใบหน้าของสมาชิกในชุมชนและข้อมูลส่วนบุคคล (ชื่อ-นามสกุล) มาเปิดเผยต่อสาธารณะโดยปราศจากการขอความยินยอม และแม้ทางสำนักงานจะลบรูปภาพดังกล่าวในภายหลัง แต่สำนักข่าวอื่นๆ ได้นำข้อมูลส่วนบุคคลนี้ไปใช้ในการขยายการสื่อสารเป็นวงกว้าง
ท้ายที่สุด มูลนิธิพัฒนาภาคเหนือ (มพน.) จึงเรียกร้องไปยังสำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดลำปาง (ส.ปชส.ลำปาง) ดังนี้
1. ให้ ส.ปชส.ลำปาง แสดงความรับผิดชอบและขอโทษอย่างเป็นทางการ ต่อชุมชนบ้านแม่หมี ต.หัวเมือง อ.เมืองปาน จ.ลำปาง และผู้ที่ได้รับผลกระทบ ผ่านช่องทางสื่อสารเดิมที่ใช้เผยแพร่ข้อมูล และยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่าการนำเสนอข้อมูลที่คลาดเคลื่อน ส่งผลกระทบต่อความเข้าใจของสังคมและความมั่นคงในชีวิตของคนในชุมชนอย่างไร
2. ให้ ส.ปชส.ลำปาง ดำเนินการลบรูปภาพและข้อมูลที่เข้าข่ายละเมิดพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (PDPA) และแก้ไขเนื้อหาข่าวให้ถูกต้องตามข้อเท็จจริงที่ชุมชนต้องการสื่อสาร
3. ให้กรมประชาสัมพันธ์ (กปส.) ในฐานะหน่วยงานต้นสังกัด มีมาตรการตรวจสอบจริยธรรมภายใน เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการใช้สื่อของรัฐเป็นเครื่องมือในการด้อยค่าประชาชนหรือละเมิดกฎหมายในลักษณะนี้อีก
