กองบรรณาธิการ

มองย้อนกลับไป 20 ปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา ประเทศไทยมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) มาแล้วทั้งหมด 5 ครั้ง ได้แก่ปี 2548, 2550, 2554, 2562 และ 2566 (ไม่นับรวมการเลือกตั้งซ่อม จากการลาออก หรือเหตุสุดวิสัยทางการเมืองอื่นๆ) เพื่อมองให้เห็นที่ทางทางการเมืองของ สส. เขตในแต่ละพื้นที่จาก...

ในพื้นที่ 17 จังหวัดภาคเหนือเริ่มตั้ง ‘ศูนย์ประชามติ’ ในหลายจังหวัด โดยใช้พื้นที่ของเอกชนและชุมชนเป็นจุดทำงาน เช่น ร้านหนังสือ คาเฟ่ ร้านยา ร้านค้า ร้านอาหาร ร้านซักอบรีด สำนักงานกฎหมาย บ้านในชุมชน และพื้นที่จัดกิจกรรม จุดประสงค์คือเป็นจุดให้ข้อมูล ทำความเข้าใจเรื่องประชามติ แจกสื่อรณรงค์ และชวนประชาชนไปใช้สิทธิในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 เชียงใหม่ กระจายหลายเขตเลือกตั้ง...

อย่างตี้ฮู้กั๋นว่าคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) กำหนดหื้อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 เป็นวันเลือกตั้ง แต่วันเดียวกั๋นนี้จะมี ‘ก๋านออกเสียงประชามติ’ ถามคำถามเกี่ยวกับอนาคตของประเทศไทยว่า ‘ท่านเห็นชอบว่าสมควรมีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่หรือไม่’ สำหรับคนเหนือ 17 จังหวัด เรื่องนี้บ่าใจ้เรื่องไกลตัวเพราะภาคเหนือมีประชากร 11,309,894 คน และมี ผู้มีสิทธิเลือกตั้งกว่า 9,412,968 คน เทียบกับทั้งประเทศที่มีผู้มีสิทธิ 53,057,570 คน เต้ากับว่า...

‘บ้านใหญ่’ ไม่ได้หมายถึงครอบครัวที่เล่นการเมืองเพียงครอบครัวเดียว แต่หมายถึงเครือข่ายตระกูลการเมืองที่สืบทอดบทบาทและอิทธิพลต่อเนื่องยาวนาน โดยที่สมาชิกในเครือข่ายมักกระจายตัวอยู่ทั้งในสนามการเมืองท้องถิ่น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้รับเหมางบประมาณ และภาคธุรกิจ  ในการเลือกตั้งปี 2569 ที่กำลังจะเกิดขึ้นนี้ บทบาทของ ‘การเมืองบ้านใหญ่’ หรือกลุ่มตระกูลการเมืองท้องถิ่น กลับมาอยู่ในความสนใจของสาธารณชนอีกครั้ง ท่ามกลางกระแสการย้ายพรรคของนักการเมืองท้องถิ่นและตระกูลการเมืองหลายจังหวัดทั่วประเทศ  จากข้อมูลของ Rocket Media Lab พบว่า ทั่วประเทศไทยมีตระกูลการเมืองที่ถือว่าเป็น ‘บ้านใหญ่’ รวม 215 ตระกูล โดยใน...

เรื่อง: สุทธิกานต์ วงศ์ไชย, ภาพ: ภูบดี หิรัญวิวัฒน์วงศ์ แม้ในต่างจังหวัด ผู้คนยังคงต้องพึ่งพาขนส่งสาธารณะในชีวิตประจำวัน แต่ระบบที่ควรทำหน้าที่รองรับกลับค่อยๆ หดเล็กลงเรื่อยๆ ผู้ประกอบการขนส่งหลายรายต้องประคองกิจการท่ามกลางต้นทุนที่สูงขึ้นทุกปี ขณะที่แรงหนุนจากรัฐมาไม่สม่ำเสมอ และนโยบายยังปล่อยให้ระบบขนส่งต้องเดินต่อด้วยกลไกตลาดเพียงลำพัง ใน จังหวัดพิจิตร การเข้าถึงขนส่งสาธารณะไม่ใช่แค่เรื่องความสะดวกสบาย หากแต่เป็นเงื่อนไขพื้นฐานของการใช้ชีวิต ตั้งแต่เช้าวันทำงาน การเดินทางไปโรงเรียน ไปจนถึงการไปโรงพยาบาลของผู้สูงอายุ แต่ในความเป็นจริง ระบบที่มีอยู่กลับไม่สามารถเป็นที่พึ่งได้อย่างต่อเนื่อง รถโดยสารมีรอบวิ่งจำกัด ตารางเวลาไม่แน่นอน และการเชื่อมต่อระหว่างสถานีรถไฟ สถานีขนส่ง...