กองบรรณาธิการ

9 สิงหาคม 2568 สภาชนเผ่าพื้นเมืองแห่งประเทศไทยจัดกิจกรรม ‘เอิ้นขวัญ ปันน้ำใจ’ เนื่องในวันชนเผ่าพื้นเมืองสากล ณ พิพิธภัณฑ์เรียนรู้ราษฎรบนพื้นที่สูง จังหวัดเชียงใหม่ พร้อมเฉลิมฉลองพระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมวิถีชีวิตกลุ่มชาติพันธุ์ พ.ศ. .... ที่เพิ่งผ่านร่างเมื่อวันที่ 6 สิงหาคมที่ผ่านมา ภายในงานมีกิจกรรมประมูลผลิตภัณฑ์ชุมชนจาก 40 กลุ่มชาติพันธุ์ เพื่อระดมทุนช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากเหตุการปะทะในพื้นที่ชายแดนไทย-กัมพูชาและอุทกภัยในภาคเหนือ พร้อมเสวนา ‘พลังชนเผ่าพื้นเมือง สรรค์สร้างความรุ่งเรืองให้สังคมไทย’ เพื่อส่งเสริมคุณค่าทางวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นสู่สายตาประชาคมโลก นอกจากนี้ยังมีพิธี...

วันที่ 1 สิงหาคม 2568 จังหวัดลำพูนเปิดงาน ‘เทศกาลลำไยและเกษตรแฟร์ – หอการค้าแฟร์ ครั้งที่ 17’ อย่างเป็นทางการ บริเวณพื้นที่เอกชนบ้านแม่สารป่าแดด ถนนลำพูน–ดอยติ จังหวัดลำพูน โดยมีกำหนดจัดต่อเนื่องถึงวันที่ 12 สิงหาคมนี้ ภายในงานมีแผงจำหน่ายผลผลิตทางการเกษตรจากชาวสวน ทั้งลำไยสดหลายพันธุ์ ผลไม้ตามฤดูกาล อาหาร และสินค้าท้องถิ่นให้เลือกซื้อหลากหลาย แต่บรรยากาศกลับเงียบเหงา ผู้เข้าร่วมงานบางตากว่าหลายปีก่อน เทศกาลดังกล่าวจัดขึ้นในช่วงที่ผลผลิตลำไยของจังหวัดออกสู่ตลาดมากที่สุด...

เรื่อง: ชำนาญ จันทร์เรือง ในการประชุมสัมมนาของผู้คนที่ทำงานเกี่ยวข้องกับการบริหารท้องถิ่น สิ่งที่มักกลายเป็นหัวข้อถกเถียงอย่างดุเด็ดเผ็ดมันเสมอ คือ ปัญหาการกำกับดูแลระหว่างผู้ว่าราชการจังหวัดและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรณีขององค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) ที่สะท้อนถึงความสับสนในบทบาทอำนาจระหว่างราชการส่วนภูมิภาคกับท้องถิ่น ผมจึงจะยกประเด็นของปัญหาการกำกับดูแลองค์การบริหารส่วนจังหวัดมาเสนอ ซึ่งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) ประเภทอื่นก็ประสบปัญหาในลักษณะเดียวกัน เส้นบางๆ ระหว่าง ‘กำกับดูแล’ กับ ‘บังคับบัญชา’ ตามหลักการแล้ว การกำกับดูแล (Supervise /Oversight) ของผู้ว่าราชการจังหวัดที่มีต่อ อบจ. ควรเป็นเพียงการติดตามตรวจสอบ ไม่ใช่การสั่งการหรือบังคับบัญชาแบบเจ้าสังกัด...

เมื่อ ‘แม่น้ำกก’ หนึ่งในแม่น้ำสายหลักที่หล่อเลี้ยงวิถีชีวิตของผู้คนในจังหวัดเชียงรายและเชียงใหม่ กำลังเผชิญกับวิกฤติมลพิษข้ามพรมแดนจากเหมืองแร่แรร์เอิร์ธในรัฐฉาน ประเทศเมียนมา ภาพของแม่น้ำสายสำคัญที่เคยอุดมสมบูรณ์ กลับถูกแทนที่ด้วยความคลางแคลงใจเกี่ยวกับคุณภาพน้ำและความปลอดภัยในการใช้ประโยชน์ คำถามสำคัญจึงไม่ได้มีเพียงเรื่องของสิ่งแวดล้อมเพียงเท่านั้น หากแต่ยังขยายลึกไปถึงโครงสร้างเศรษฐกิจในระดับท้องถิ่นที่พึ่งพิงแม่น้ำสายนี้อีกด้วย จากปัญหาดังกล่าว จึงเป็นที่มาของการประเมินมูลค่าความเสียหายทางเศรษฐกิจจากวิกฤตการปนเปื้อนสารพิษในแม่น้ำกก ผ่านการตั้งสมมติฐานว่าหากวิกฤตในครั้งนี้อยู่ในระดับที่ ‘เลวร้ายที่สุด’ มูลค่าความเสียหายต่อปีจะคิดเป็นเม็ดเงินจำนวนเท่าไร ซึ่งการประเมินนี้อ้างอิงข้อมูลจากหน่วยงานรัฐเป็นหลัก ควบคู่ไปกับสอบถามผู้ได้รับผลกระทบในพื้นที่ อย่างไรก็ตาม การประเมินครั้งนี้ยังคงเป็นการคำนวณ ‘เบื้องต้น’ ที่อาศัยข้อมูลที่มีอยู่อย่างจำกัด ซึ่งในความเป็นจริงมูลค่าความเสียหายอาจมีจำนวนที่สูงกว่านี้ ดาวน์โหลด อ่านรายงาน 1.3 พันล้าน เปิดมูลค่าความเสียหาย...

เรื่องและภาพ: วีรภัทร เหลาเกิ้มหุ่ง Summary เมื่อแม่น้ำกก หนึ่งในแม่น้ำสายหลักที่หล่อเลี้ยงวิถีชีวิตของผู้คนในจังหวัดเชียงรายและเชียงใหม่ กำลังเผชิญกับวิกฤติมลพิษข้ามพรมแดนจากเหมืองแร่แรร์เอิร์ธ คำถามสำคัญที่ตามมานอกจากผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมคือ กลุ่มคนที่ประกอบอาชีพริมแม่น้ำกกได้รับผลกระทบอย่างไร และความเสียหายที่เกิดขึ้นจะมีมูลค่าเพียงใด จากการสำรวจ พบว่ากลุ่มอาชีพริมแม่น้ำกกประกอบด้วย 3 กลุ่มอาชีพสำคัญ คือ 1. ภาคการท่องเที่ยว 2. ภาคเกษตรกรรม 3. ภาคประมง ข้อมูลจาก สํานักงานพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ระบุว่า ในปี 2567 จังหวัดเชียงรายมีผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัด (GPP)...