Tag: เชียงใหม่

เชียงใหม่กำลังจับตาการปรับปรุงผังเมืองรวมฉบับใหม่ ที่มีแนวโน้มจะเปลี่ยนพื้นที่ริมน้ำปิงและคลองแม่ข่า จากเดิมที่กำหนดไว้เพื่อการนันทนาการและรักษาสิ่งแวดล้อม ไปสู่พื้นที่พาณิชยกรรมและที่อยู่อาศัยหนาแน่น การตัดสินใจนี้ไม่เพียงแต่จะพลิกโฉมภูมิทัศน์เมือง แต่ยังอาจส่งผลกระทบโดยตรงต่อสิทธิการเข้าถึงทรัพยากรสาธารณะของคนเชียงใหม่ ข้อกำหนดร่างใหม่เปิดทางให้อาคารริมแม่น้ำสร้างได้สูงถึง 23 เมตร จากเดิมที่กำหนดไว้เพียง 12 เมตร ลดพื้นที่ว่างรอบอาคารจากอย่างน้อย 50% เหลือ 20% และลดพื้นที่น้ำซึมผ่านได้จาก 25% เหลือเพียง 4% นั่นหมายความว่าความหนาแน่นของอาคารจะเพิ่มขึ้น การระบายน้ำผิวดินแย่ลง และความร้อนสะสมในเมืองสูงขึ้น การถมดินเพื่อพัฒนาโครงการโดยเอกชนยังอาจเพิ่มความเสี่ยงน้ำท่วมให้กับพื้นที่ข้างเคียง พื้นที่ริมน้ำที่เคยเป็นสีเขียวเพื่อการพักผ่อนและการใช้ประโยชน์ร่วมกันของคนทั้งเมือง กำลังจะถูกจำกัดเป็นสิทธิส่วนบุคคลของเอกชน...

4 กันยายน 2568 พรประไพ กาญจนรินทร์ ประธานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.) มีหนังสือถึงนายกรัฐมนตรี เพื่อขอให้ทบทวนโครงการรื้อฝายเก่า 3 แห่ง ได้แก่ ฝายพญาคำ ฝายหนองผึ้ง และฝายท่าวังตาล ตามแผนการแก้ไขปัญหาเชิงโครงสร้างพื้นฐาน (แม่น้ำปิง) ระยะเร่งด่วน ที่คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบเมื่อ 11 มีนาคม 2568 วสันต์ ภัยหลีกลี้ เปิดเผยว่า...

4 กันยายน 2568 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เปิดตัวหลักสูตร การวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต สาขาบูรณาการผังเมืองและชนบท (Master of Urban and Regional Planning – Urban and Rural Integrative Planning) อย่างเป็นทางการ พร้อมจัดเวทีเสวนาใหญ่ “ผังเมือง :...

2 กันยายน 2568 สำนักงานสิ่งแวดล้อมและควบคุมมลพิษที่ 1 (เชียงใหม่) รายงานผลตรวจคุณภาพน้ำในแม่น้ำกก แม่น้ำรวก แม่น้ำโขง และแม่น้ำสาย รอบที่ 9 โดยเก็บตัวอย่างระหว่าง 4–8 สิงหาคม 2568 พบความคืบหน้าที่แตกต่างกันในแต่ละพื้นที่ สำหรับ แม่น้ำกก จากการเก็บตัวอย่าง 15 จุด พบว่าจุดส่วนใหญ่ปริมาณสารโลหะหนักอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน แต่ยังพบ สารหนู...

เรื่อง: นวลคำ ขะยอมแดง สุภาพชนคนเมือง “….ปวงดอกไม้เบ่งบานสลอน ฝูงภมรภู่ผึ้งสอดไซ้ ดอกพิกุลของปี้ต้นใต้ ลมปั๊ดไม้ มาสู่บ้านตู๋  ฮู้แน่ซัด เข้าสอดสองหู ว่าสีจมปูถูกป้ำเก๊าเนิ้ง    เก๊ามันต๋าย  ป๋ายมันเสิ้ง  ลำกิ่งเนิ้ง ป๋ายโก้นโตยแนว    ดอกพิกุล ก่อคือดอกแก้ว  ไปเป๋นของเปิ้น  แล้วเนอ…..” หมายเหตุ: ผู้เขียนถอดความบทร้องนี้จากเสียงร้องของ ‘จรัล มโนเพ็ชร’ มาโดยตรง เพื่อให้เห็น ความคลาดเคลื่อน ระหว่างภาษาล้านนายุคเก่ากับภาษาล้านนาที่ปรากฏในผลงานของจรัลเอง ซึ่งความคลาดเคลื่อนนี้อาจจะเป็นสิ่งที่ศิลปินตั้งใจไว้ ในการค้นคว้า ผู้เขียนได้อ้างอิงจาก...