ภาพ: วชิรญาณ์ วิรัชบุญญากร
“ชุมชนแม่ลาน้อยยืนหยัดต่อสู้มาเป็นเวลา 3 ปี เพื่อปกป้องผืนดินและแม่น้ำของเรา การจัดงานครั้งนี้เป็นโอกาสสำคัญที่เราจะได้แสดงพลังของชุมชน และยืนยันว่าพวกเราจะไม่ยอมให้เหมืองแร่ทำลายบ้านเกิดของเรา” นายจุมพล เพริศพรายงาม ตัวแทนชุมชนบ้านหัวลา กล่าว
23 กุมภาพันธ์ 2568 เครือข่ายรักษ์ลุ่มน้ำลาในพื้นที่อำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน พร้อมด้วยเครือข่ายภาคประชาชนจากทั่วประเทศ ร่วมจัดงาน 3 ปี ขบวนต่อสู้ของคนลุ่มน้ำลา ภายใต้หัวข้อ “สายน้ำ ภูเขา และผู้คน: 3 ปีแห่งการต่อสู้ของคนลุ่มน้ำลา” ณ สะพานข้ามแม่น้ำลา บ้านหัวลา ตำบลสันติคีรี อำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน
งานนี้จัดขึ้นเพื่อแสดงพลังของชุมชนท้องถิ่นที่ยืนหยัดต่อต้านโครงการเหมืองแร่ฟลูออไรด์ ซึ่งอาจก่อให้เกิดผลกระทบอย่างรุนแรงต่อแหล่งน้ำ วิถีชีวิต และสุขภาพของประชาชนในพื้นที่ โดยเฉพาะการปนเปื้อนสารเคมีในแม่น้ำลาที่เป็นแหล่งน้ำสำคัญของชุมชน ทั้งนี้ ชาวบ้านยืนยันว่าการดำเนินโครงการเหมืองจะสร้างผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ และสังคมในระยะยาว
ภายในงานจะมีกิจกรรมสำคัญ อาทิ ขบวนเดินรณรงค์ คัดค้านโครงการเหมืองแร่ฟลูออไรต์, วงเสวนา “สายน้ำ ภูเขา และผู้คน: 3 ปีแห่งการต่อสู้ของคนลุ่มน้ำลา” โดยผู้เชี่ยวชาญด้านสิ่งแวดล้อม นักกฎหมาย นักการเมือง และตัวแทนชุมชน, COMMUNITY TALK ร่วมแลกเปลี่ยนประสบการณ์จากเครือข่ายชุมชนที่ได้รับผลกระทบจากโครงการพัฒนาและเหมืองแร่ทั่วประเทศ รวมถึงการแสดงวัฒนธรรมพื้นบ้านของกลุ่มชาติพันธุ์ เพื่อสะท้อนวิถีชีวิตที่ต้องพึ่งพาทรัพยากรธรรมชาติ
ขบวนการแม่ลาน้อยเป็นหนึ่งในขบวนการชุมชนเคลื่อนไหวภาคประชาชนที่แข็งแกร่งของประเทศไทย โดยได้รับแรงสนับสนุนจากเครือข่ายภาคประชาสังคม องค์กรสิ่งแวดล้อม นักกฎหมาย และชุมชนท้องถิ่นที่ได้รับผลกระทบจากเหมืองแร่และโครงการพัฒนาอื่นๆ งานครบรอบ 3 ปีในครั้งนี้จึงเป็นหมุดหมายสำคัญในการสานต่อการเคลื่อนไหวและผลักดันให้เกิดความเปลี่ยนแปลงเชิงนโยบายต่อไป
ทั้งนี้เครือข่ายรักษ์ลุ่มน้ำลาในพื้นที่อำเภอแม่ลาน้อยยังประกาศเจตนารมณ์ โดยมีใจความสำคัญคือการเน้นย้ำถึงการยับยั้งต่อต้านเหมืองแร่ฟลูออไรด์ และบริษัททำเหมืองแร่ฟลูออไรด์ เพื่อปกป้องทรัพยากรที่เป็น “ชีวิต” ของคนลุ่มน้ำลา
สายน้ำ ภูเขา และผู้คน : 3 ปี แห่งการต่อสู้ของคนลุ่มน้ำลา
“ผู้เฒ่าเล่าว่าเมื่อก่อนก็มีการระเบิดเตลอด 30 ปี บึ้ม บึ้ม บึ้ม เหมืองแร่ที่นี่
มีการตัดไม้ที่ชาวบ้านรักษา ป่าตรงนี้อุดมสมบูรณ์
เอาแร่มากองใกล้แม่น้ำแม่ลาหลวงเพื่อล้างแร่ ทำให้สารพิษไหลลงแม่น้ำ
มีชาวบ้าน 3 คน ไปกินน้ำที่แม่น้ำแม่ลาหลวงคนหนึ่งตาย อีกสองคนเกือบตาย คนที่รอดยังมีชีวิตอยู่ที่บ้านห้วยมะกอก”
จากคำเล่าของผู้เฒ่าในอดีตย้ำเตือนถึงหายนะของการทำเหมืองแร่ที่จะเกิดขึ้นในปัจจุบัน ทั้งสุขภาพ ระบบนิเวศทางน้ำ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
พวกเราใช้ชีวิตร่วมกับทรัพยากรธรรมชาติอย่างเกื้อกูลกัน พวกเรามองว่าภูผาคือร่างกายเรา สายน้ำคือสายเลือดหล่อเลี้ยงเรา ประกอบกันเป็นร่างกายและชีวิตเรา จะขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใดไม่ได้
ฉะนั้นในวันนี้และวันต่อๆไป พวกเราทุกๆคน จะร่วมปกป้องและรักษาทรัพยากร ภูผาและสายน้ำที่สวยงามแห่งนี้ด้วยชีวิตและจิตวิญญาณ พวกเราขอประกาศ ณ ที่แห่งนี้บ้านเกิดเรา ว่า พวกเรา
“ไม่เอา ไม่เอา และไม่เอาเหมืองแร่ฟลูออไรด์”
“บริษัททำเหมืองแร่ฟลูออไรด์ออกไป ออกไป”
ด้วยความเคารพต่อภูผา สายน้ำ และการต่อสู้
ณ สะพานแม่น้ำแม่ลาหลวง บ้านหัวลา
23 กุมภาพันธ์ 2568
