วันนี้ (5 สิงหาคม 2566) เฟสบุ๊คเพจศูนย์วิจัยฯ มหาวิทยาลัยหน้าบางแห่งหนึ่ง เผยแพร่ข้อความจาก สมชาย ปรีชาศิลปกุล อาจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ที่แสดงจุดยืนไม่เห็นด้วยกับการปฏิบัติงานของ วันมูหะมัดนอร์ มะทา หรือ ‘วันนอร์’ ในฐานะประธานรัฐสภา พร้อมเสนอเปิดโอกาสให้บุคคลอื่นเข้าทำหน้าที่แทนหากไม่สามารถปรับปรุงการทำงานได้
โดยความผิดพลาดที่ สมชาย กล่าวถึงนั้นมีอยู่ 2 ประเด็น
- การวินิจฉัยให้ข้อบังคับการประชุมรัฐสภาเลือกการเสนอญัตติมีสถานะที่ใหญ่กว่าบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญในกรณีเสนอชื่อนายกรัฐมนตรี กรณีนี้ถือเป็นความผิดพลาดอย่างรุนแรงที่ไม่มีความเข้าใจต่อความสูงสุดของรัฐธรรมนูญในระบบการเมือง
- การปิดประชุมรัฐสภาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2566 อย่างปราศจากเหตุผล ทั้งที่มีสมาชิกมาเข้าร่วมประชุมจนครบองค์ประชุมเรียบร้อยและมีญัตติที่จะต้องพิจารณากันต่อไป โดยไม่มีการชี้แจงว่าเพราะเหตุใดจึงต้องปิดประชุม จนเป็นที่ครหาว่าการปิดประชุมเนื่องจากเกรงว่ามี ส.ว. มาประชุมน้อยและจะทำให้ญัตติหลายเรื่องต้องพ่ายแพ้แก่เสียงของ ส.ส.
“จากการที่เคยมีบทบาทซึ่งได้รับการยอมรับในการทำหน้าที่ประธานสภาผู้แทนราษฎรมาแล้วเมื่อในอดีต เมื่อคุณวันนอร์ (วันมูฮัมหมัด นอร์ มะทา) ได้รับการเลือกให้เป็นประธานสภาผู้แทนราษฎร (และประธานรัฐสภาโดยตำแหน่ง) ก็เป็นที่คาดหวังกันว่าทั้งวัยวุฒิและประสบการณ์ในการทำงานที่ผ่านมาจะทำให้สามารถปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวได้อย่างเหมาะสม มีความเป็นกลาง เป็นอิสระ
แต่เพียงการประชุมไม่กี่ครั้งที่ผ่านมา ภายใต้สถานการณ์ทางการเมืองที่ต้องการความรอบรู้ ความเที่ยงตรง และความกล้าหาญ ในการปฏิบัติหน้าที่ แต่คุณวันนอร์ กลับทำหน้าที่ที่ผิดพลาดอย่างสำคัญ อย่างน้อยก็ใน 2 ประเด็น
หนึ่ง การวินิจฉัยให้ข้อบังคับการประชุมรัฐสภาเลือกการเสนอญัตติมีสถานะที่ใหญ่กว่าบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญในกรณีเสนอชื่อนายกรัฐมนตรี กรณีนี้ถือเป็นความผิดพลาดอย่างรุนแรงที่ไม่มีความเข้าใจต่อความสูงสุดของรัฐธรรมนูญในระบบการเมือง
สอง การปิดประชุมรัฐสภาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2566 อย่างปราศจากเหตุผล ทั้งที่มีสมาชิกมาเข้าร่วมประชุมจนครบองค์ประชุมเรียบร้อยและมีญัตติที่จะต้องพิจารณากันต่อไป โดยไม่มีการชี้แจงว่าเพราะเหตุใดจึงต้องปิดประชุม จนเป็นที่ครหาว่าการปิดประชุมเนื่องจากเกรงว่ามี ส.ว. มาประชุมน้อยและจะทำให้ญัตติหลายเรื่องต้องพ่ายแพ้แก่เสียงของ ส.ส.
แม้ว่าในระยะแรกของการเสนอชื่อคุณวันนอร์ จะมีความคาดหวังกันว่าด้วยท่าทีและประสบการณ์ในทางการเมืองจะทำให้สามารถทำหน้าที่ช่วยประคับประคองให้ระบอบประชาธิปไตยเดินหน้าต่อไปได้ แต่ความผิดพลาดทั้งสองกรณีภายในระยะเวลาอันรวดเร็ว กลับแสดงให้เห็นว่าคุณวันนอร์ ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างเป็นกลาง เหมาะสม
จำเป็นที่คุณวันนอร์ ต้องตระหนักถึงความผิดพลาดในการปฏิบัติหน้าที่ของตนเอง การกระทำดังกล่าวนี้มีผลกระทบอย่างมากอำนาจหน้าที่ของรัฐสภา และหากไม่สามารถปรับปรุงการปฏิบัติหน้าที่ให้ดีขึ้น ก็ควรที่จะต้องเปิดโอกาสให้บุคคลอื่นที่มีความเหมาะสมมาทำหน้าที่แทน อันจะเป็นหนทางในการรักษาเกียรติประวัติและความสง่างามยามบั้นปลายของชีวิตทางการเมืองไว้ได้”
