นวลคำ ขะยอมแดง สุภาพชนคนเมือง

เรื่อง: นวลคำ ขะยอมแดง สุภาพชนคนเมือง ศิลปินพื้นบ้านเป็นทรัพยากรบุคคลผู้สั่งสมทุนทางวัฒนธรรมประจำถิ่นให้แฝงฝังไว้ในตนเอง ทุนวัฒนธรรมดังกล่าวนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับความสามารถทางด้านสติปัญญาและความชำนิชำนาญที่ผ่านการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีแล้วในระดับหนึ่ง ขณะเดียวกันศิลปินพื้นบ้านด้านการขับร้องท่องลำนำเพลงปฏิพาทย์ ที่มีลักษณะคล้ายหมอลำในภาคอีสานเพลงอีแซวในภาคกลางหรือเพลงบอกในภาคใต้ คนภาคเหนือหรือคนล้านนา (ที่ไม่เพียงแค่เขตจังหวัดภาคเหนือตอนบน หากแต่เป็นทุกๆ อาณาบริเวณทางวัฒนธรรมที่ “อู้กำเมือง กิ๋นลาบและฟังซอ” ที่เลยเข้าไปในบางพื้นที่ของภาคกลางตอนบน และข้ามพรมแดนไปยังบางพื้นที่ของประเทศเพื่อนบ้าน) ต่างได้เรียกขานพวกเขาเหล่านี้ว่าเป็น “ช่างซอ” กล่าวความหมายในทำนองที่ว่าเป็นช่างผู้ชำนาญซึ่งสามารถจะถ่ายทอดเนื้อหาสาระต่างๆ ผ่านโครงสร้างของท่วงทำนองดนตรีที่มีความตายตัวซึ่งต่างกันออกไปในแต่ละรูปแบบของทำนองเพลงพื้นบ้านอย่าง “ซอ” นั่นเอง    แน่นอนว่า “ซอ”...

เรื่อง: นวลคำ ขะยอมแดง สุภาพชนคนเมือง “ความเมามาย” เป็นอารมณ์ความรู้สึกในห้วงขณะหนึ่งของวิถีชีวิตผองผู้คนทั่วไปที่มักปรากฏควบคู่อยู่ในกระแสธารแห่งการดื่ม ชิม ลิ้ม รส เครื่องดองของเมาอย่าง “เมรัย” ซึ่งมีแอลกอฮอล์เป็นส่วนผสมผสานข้อเขียนนี้ มุ่งนำพาจินตนาการของผู้อ่านโดยให้ตัวตัวอักษรทำหน้าที่เป็นพาหนะ เพื่อนำพาท่านเดินทางข้ามฝั่งแม่น้ำโขงเพื่อไปยล เยี่ยม เยือน ยัง “ตลาดดอนซาว” ณ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวอันตั้งอยู่ตรงข้ามกับบ้านสบรวก ตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย หรือ ที่รู้จักกันในชื่อที่เรียกว่า...