ชาวเมียนมาขาดสารอาหารเพิ่มขึ้นในขณะที่บำนาญของผู้นำรัฐประหารและพวกพ้องสูงขึ้น

Date:

เผด็จการมินอ่องหล่ายเพิ่มเงินบำนาญสำหรับเจ้าหน้าที่เกษียณในรัฐบาลทหาร จากกฎหมายเดิม เงินบำนาญขั้นต่ำ 2,000 จ๊าด ต่อเดือน เป็น 1.5 ล้านจ๊าด(715 เหรียญสหรัฐ) ต่อเดือน ซึ่งเริ่มมีผลบังคับใช้ทันทีในเดือนนี้ นโยบายนี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาของรัฐบาลทหารเมื่อ 21 กรกฎาคม เป็นเวลาน้อยกว่าหนึ่งเดือนภายหลังธนาคารโลกประกาศเตือนเกี่ยวกับสถานการณ์การขาดสารอาหารระดับรุนแรงในเมียนมา

การเพิ่มเงินบำนาญจะเพิ่มให้เพียงผู้มีตำแหน่งสำคัญในรัฐบาลภายใต้รัฐบาลทหารก่อน 1 เมษายน 2006 และภรรยาหม้ายหรือเหล่าภรรยาหม้ายของพวกเขา หนึ่งในผู้ได้ผลประโยชน์เหล่านี้คือผู้สืบทอดอำนาจรัฐบาลทหารภายใต้ชื่อรัฐบาลทหารที่น่าสับสน คือ พรรคสังคมนิยมพม่า สภาเพื่อฟื้นฟูกฎหมายและความสงบแห่งรัฐ(SLORC) สภาเพื่อสันติภาพและพัฒนาแห่งรัฐ(SPDC)

เจ้าหน้าที่ในรัฐบาลทหารเหล่านี้ที่ดำรงหนึ่งในมากกว่า 20 ตำแหน่งในรัฐบาลจะได้ผลประโยชน์จากบำนาญที่สูงขึ้น ตำแหน่งเหล่านี้รวมถึงประธานาธิบดี นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี ประธานศาลฎีกา ประธานอัยการ ผู้อำนวยการสำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน ประธานคณะกรรมการราชการพลเรือน ผู้ว่าราชการย่างกุ้งและมัณฑะเลย์ และสมาชิกสภาของรัฐบาลทหารที่สืบทอดกันมา

มีผู้วิจารณ์ว่านโยบายนี้ช่วยส่งเสริมทหารพม่า ซึ่งชี้ว่าทุกคนที่ได้ประโยชน์เหล่านี้มีตั้งแต่ผู้นำรัฐประหารเช่น เนวิน ตานฉ่วย ไปจนถึงโกเล ผู้ว่าราชการย่างกุ้ง ซึ่งเป็นอดีตทหารทั้งหมด

กฎหมายเงินบำนาญทางการเมืองฉบับแรกประกาศบังคับใช้โดยเนวินเผด็จการทหารคนแรกในปี 1980 และตั้งเงินบำนาญทางการเมืองที่ 2,000 จ๊าดสำหรับประธานาธิบดี 1,800 จ๊าดสำหรับนายกรัฐมนตรี และ 1,500 จ๊าดสำหรับรัฐมนตรี จากการเพิ่มรอบปัจจุบันทำให้อดีตประธานาธิบดีได้รับ 1.5 ล้านจ๊าด อดีตนายกรัฐมนตรีได้รับ 1 ล้านจ๊าด และอดีตรัฐมนตรีได้รับ 400,000 จ๊าด โดยตำแหน่งอื่น ๆ ได้รับเงินบำนาญเพิ่งอย่างชัดเจนเช่นเดียวกัน หากผู้รับบำนาญเสียชีวิต ครอบครัวของพวกเขาจะได้รับเงินบำนาญร้อยละ 75 จากทั้งหมดโดยไม่เสียภาษี

สมาชิกรัฐบาลที่นำโดยอองซานวีรบุรุษผู้นำเมียนมาสู่อิสรภาพและรัฐบาลสันนิบาตประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ของอองซานรวมถึงคณะรัฐบาลขณะนั้นก็มีสิทธิได้รับบำนาญทางการเมืองภายใต้กฎหมายที่ประกาศใช้โดยเนวินเช่นกัน แต่กฎหมายของมินอ่องหล่ายไม่ได้กล่าวถึงรัฐบาลดังกล่าว ดังนั้นเงินบำนาญที่สูงขึ้นจะได้รับเพียงแค่ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับรัฐบาลทหารนับตั้งแต่การปฏิวัติครั้งแรกในปี 1962

ขณะที่หัวหน้ารัฐบาลทหารใช้โฆษณาชวนเชื่อเพื่อให้ประชาชนประหยัดในการใช้จ่ายกับอาหาร ไฟฟ้า น้ำมันเชื้อเพลิงและของจำเป็นต่าง ๆ เขาได้ผลาญงบสาธารณะกับโครงการที่ไม่จำเป็น รวมถึงตำแหน่งอันหรูหราและยิ่งใหญ่ให้กับเผด็จการและนายพลของระบอบทหารที่แล้ว ตั้งแต่เนวิน ซอหม่อง และตานฉ่วยรวมถึงตนเองอีกด้วย ในปีที่ล้วมินอ่องหล่ายแต่งตั้งตำแหน่งที่มีเกียรติสูงสุดของประเทศให้ตนเอง เดิมทีตำแหน่งนี้มีเป้าหมายเพื่อเป็นเกียรติให้ผู้ที่สร้างผลงานอันใหญ่หลวงและเสียสละเพื่อเมียนมาและความเป็นอยู่ที่ดีของชาวเมียนมา


ที่มา : https://www.irrawaddy.com/news/politics/as-malnutrition-rises-in-myanmar-pensions-for-coup-leaders-and-associates-surge.html 

กองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการ
ทีมข่าวที่ประกอบไปด้วยผู้คนหลากหลาย บ้างก็มาจากทะเล บ้างก็มาจากภูเขา แต่สุดท้ายก็ลงเอยที่ภาคเหนืออยู่ที่ Lanner นี่แหละ...

คนเชียงใหม่ไม่ทนรวมตัวสู้ฝุ่นหน้าสามกษัตริย์ จี้รัฐเร่ง พ.ร.บ.อากาศสะอาด ก่อนคนเหนือจะตายกันหมด​

9 เมษายน 2569 ประชาชนเชียงใหม่รวมตัวกันที่ อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ จัดกิจกรรมเชิงสัญลักษณ์เพื่อสะท้อนสถานการณ์ฝุ่นควันในพื้นที่ภาคเหนือ ที่ยังคงอยู่ในระดับวิกฤต พร้อมเรียกร้องให้รัฐบาลเร่งผลักดันกฎหมายอากาศสะอาดอย่างเป็นรูปธรรม ภายในกิจกรรม มีการจัดวางป้ายข้อความเพื่อสื่อสารถึงผู้มีส่วนเกี่ยวข้องให้เร่งแก้ไขปัญหาฝุ่นควัน...

ไม่มีใครเผาป่าเพื่อทำลาย ‘บ้านตัวเอง’ และแกนกลางปัญหาอาจไม่ใช่การ ‘ห้ามเผา’

เรื่อง: สุทธิกานต์ วงศ์ไชย ท่ามกลางมาตรการห้ามเผาที่ถูกบังคับใช้อย่างเข้มงวดในหลายพื้นที่ภาคเหนือ ชาวบ้านจำนวนไม่น้อยต้องเผชิญข้อจำกัดในการทำกินและความเสี่ยงทางกฎหมาย ขณะที่ ‘การเผา’ มักถูกมองเป็นต้นเหตุของไฟป่าและฝุ่นควัน ทว่าเสียงจากคนในพื้นที่กลับสะท้อนชัดเจนว่า แก่นของปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่การห้ามเผาเพียงอย่างเดียวเท่านั้น...

เปิดตัวโครงการจัดทำหนังสือ ‘55 ปี สวนอัญญา’ ถักทออดีต สานต่อพื้นที่สร้างคน

ภาพ: สุทธิกานต์ วงศ์ไชย/สิรศิลป์ ปังประเสริฐกุล 4 เมษายน 2569 เนื่องในวาระครบรอบ 55 ปีของสวนอัญญา...

ปาฐกถาสวนอัญญา “ครูองุ่น :ไอดอลของข้าพเจ้า”

ถอดความ: นิฌาฎาร์ ผิวผ่อง ภาพ: สุทธิกานต์ วงศ์ไชย/สิรศิลป์ ปังประเสริฐกุล ในวัยเด็กของข้าพเจ้า มักครุ่นคิด สงสัย คิดถึงชีวิตที่ไม่ใช่ความเป็นนิรันดร์...