กองบรรณาธิการ

เรื่อง: องอาจ เดชา หลังเกิดน้ำท่วมเชียงรายวิกฤติหนักในรอบหลายสิบปี เมื่อเกิดปรากฎการณ์โลกรวน ทำให้เกิดอิทธิพลพายุถล่มต่อเนื่อง ประกอบกับเมืองขยายตัว ทำให้สิ่งก่อสร้าง ไม่ว่าจะเป็นอาคารบ้านเรือน ถนน สะพาน พอฝนตกหนัก ไหลบ่า ทำให้กลายเป็นสิ่งกีดขวางทางน้ำไหล รวมไปถึงกรณีการปล่อยน้ำจากเขื่อนกั้นน้ำโขงตอนบนของจีนลงมา ก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่ง ทำให้หลายพื้นที่หลายอำเภอที่ตั้งอยู่ริมน้ำโขง น้ำอิง ได้รับผลกระทบหนักมากยิ่งขึ้น จนทำให้ภาคประชาชน และนักวิชาการได้ออกมาถอดบทเรียนน้ำท่วม-เขื่อนกั้นน้ำโขง โดยเผยให้เห็นว่าภัยพิบัติในรอบปีนี้ เกิดจากธรรมชาติและฝีมือมนุษย์ ชี้ระบบเตือนภัยของรัฐล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง เมื่อวันที่  26...

เรื่อง: กองบรรณาธิการ ความเสียหายจากวิกฤตการณ์อุทกภัยที่ในภาคเหนือที่เกิดขึ้นในช่วงเดือน ก.ย. - ต.ค. 67 สร้างความเสียหายวงกว้างในหลายพื้นที่ โดยจังหวัดเชียงใหม่และเชียงรายเป็น 2 จังหวัดที่ได้รับผลกระทบจากวิกฤตการณ์นี้หนักมากที่สุดซึ่งผลกระทบมาถึงปัจจุบัน (7 พ.ย.67) ข้อมูลจากศูนย์บัญชาการเหตุการณ์ฯ จังหวัดเชียงรายและ ปภ.จังหวัดเชียงใหม่รายงานว่ามีวิกฤตการณ์อุทกภัยในครั้งนี้สร้างความเสียหายต่อประชาชนประมาณ 1 แสนกว่าครัวเรือน (จังหวัดเชียงรายและเชียงใหม่รวมกัน) ทั้งนี้ทั้งนั้นไม่ได้ส่งผลกระทบแค่เพียงระยะเวลาที่น้ำท่วมเพียงเท่านั้น แต่ยังส่งผลไปถึงการใช้ชีวิตของผู้คนที่ประสบปัญหาหลังน้ำลด และ ‘เวลา’ ที่สูญเสียไป และยังเป็นที่เราต้องการมากที่สุดในช่วงน้ำท่วมเช่นเดียวกัน Lanner ชวนสำรวจ...

เรื่อง: ธนพล สังข์ทอง, กชพรรณ ศรีบรรเทา “เขาบอกแต่ว่าเราจะได้น้ำใช้ แต่เขาไม่เคยบอกว่าเราจะเสียอะไรไป..” เสียงจากชาวบ้านบ้านแม่งูด ผู้ซึ่งอาจได้รับผลกระทบจากโครงการผันน้ำยวมกล่าว บ้านเรือนอาจต้องกลายเป็นสุสานใต้เขื่อน ที่ทำกินและสายน้ำแห่งชีวิตอาจถูกแทนที่ด้วยภูเขากองดิน ไร่นาอาจต้องจมดิ่งใต้ผืนน้ำ ‘โครงการผันน้ำยวม’ แผนพัฒนาเศรษฐกิจซึ่งส่งผลกระทบต่อผู้คนในพื้นที่อย่างมหาศาล แต่กลับไร้การมีส่วนร่วมของประชน.. ‘โครงการผันน้ำยม’ คืออะไร? ‘โครงการผันน้ำยวม’ คือโครงการขนาดใหญ่ของกรมชลประทาน มูลค่ากว่า 88,745 ล้านบาท (ข้อมูลเดือนมีนาคม 2566) ที่มีเป้าหมายผันน้ำจากอ่างเก็บน้ำยวมตอนล่างไปยังเขื่อนภูมิพลเพื่อเพิ่มปริมาณน้ำต้นทุน ซึ่งประกอบด้วย เขื่อนกั้นแม่น้ำยวมความสูง 69...

เรื่อง: ธนกฤต ศรีสมเพ็ชร, ธีระวีร์ คงแถวทอง “คนพิการมักเป็นกลุ่มแรกที่ถูกลืม และเป็นกลุ่มสุดท้ายที่ถูกนึกถึงในการพัฒนาทางเท้า” หากพูดถึงบริการสาธารณะที่เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันของผู้คน หนึ่งในนั้นก็คงหนีไม่พ้นสิ่งที่เรียกว่า ‘ทางเท้า’ ซึ่งควรเป็นบริการที่ทุกคนเข้าถึงได้อย่างเท่าเทียม ขณะเดียวกันการเดินบนทางเท้าก็ควรที่จะเป็นเรื่องง่ายและปลอดภัยสำหรับทุกคน แต่ในความเป็นจริงกลับต่างออกไป ทางเท้าของเรามักเต็มไปด้วยอุปสรรคที่สร้างความยากลำบากให้กับผู้สัญจรไปมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ ‘คนพิการ’ การเดินบนทางเท้าที่ไม่ราบเรียบและมีสิ่งกีดขวางอยู่ตลอดทางเป็นปัญหาที่อาจทำให้หลายคนรู้สึกหงุดหงิดใจ แต่สำหรับคนพิการ มันคือความลำบากที่มากขึ้นเป็นเท่าตัว หลายครั้งพวกเขาต้องอ้อมไกลกว่าคนอื่น บางครั้งต้องอ้อมเป็นกิโลเมตรเพื่อไปยังจุดหมายเดียวกัน หรือที่แย่กว่านั้น พวกเขาอาจไม่มีโอกาสเดินทางไปถึงจุดหมายได้เลย.. การมีสภาพแวดล้อมที่รองรับคนทุกกลุ่มอย่างเท่าเทียมไม่ควรเป็นเพียงแค่เรื่องในอุดมคติ แต่ควรเป็นมาตรฐานของสังคม เพื่อให้ทุกคนสามารถใช้ชีวิตได้อย่างอิสระและปลอดภัย แล้วทำไมในความเป็นจริงเราถึงยังไปไม่ถึงจุดนั้น? เชียงใหม่...

เรื่อง: ผกามาศ ไกรนรา ภาพ: วิศรุต แสนคำ 18 กันยายน 2567 เวลา 16.30 - 20.00 น. กรีนพีซ ประเทศไทย จัดกิจกรรม ‘ฮักภาคเหนือ บ่เอาถ่านหิน’ ณ ลานประตูท่าแพ จังหวัดเชียงใหม่ เพื่อรณรงค์และสื่อสารถึงผลกระทบของโครงการเหมืองถ่านหินที่ละเมิดสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อม รวมถึงเรียกร้องให้บริษัทปูนซีเมนต์ไทย จำกัด (มหาชน)...