ธันยชนก อินทะรังษี

เมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2567 ห้องสมุดคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้จัดงาน Medical Book Days ครั้งที่ 19 ภายในงานมีกิจกรรมเสวนาแนะนำหนังสือ "ครรภ์แห่งชาติ: รัฐเจริญพันธุ์ ร่างกาย และเพศวิถี" โดยมีวิทยากรคือ ศ.ดร.ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี...

“โปรดเถิดดวงใจโปรดได้ฟังเพลงนี้ก่อน อย่าด่วนหลับนอนอย่าด่วนทอดถอน ฤทัย จำเสียงของพี่ได้หรือเปล่า จำเพลงรักเก่าเราได้ไหม เคยฝากฝังไว้แนบในกลางใจนาง” ฉากร้องเพลงของ ‘ไข่ย้อย’ พ่อหนุ่มเซอร์ผมยาวรวบตึง ผู้ร้องเพลง ‘โปรดเถิดดวงใจ’ โดย ทูล ทองใจ บนเวทีงานลูกทุ่งวิจิตรศิลป์ได้ไหม ‘เพื่อนสนิท (2548)’ ภาพยนตร์ที่ถือเป็นตำนานที่ใครหลายคนยังนึกถึงเสมอ ถึงแม้เวลาจะผ่านล่วงเลยมานาน เสียงแห่งความสุขและความทรงจำจากคนรุ่นก่อนยังคงตราตรึงและประทับในใจ  จนมาถึงปัจจุบัน คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พร้อมกลับมาแสดงความยิ่งใหญ่ในงาน มหกรรมดนตรีเฉลิมฉลอง 40 ปี ลูกทุ่งวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่...

นาฬิกาของเวลาได้ขับเคลื่อน เปลี่ยนแปลง และแปรเปลี่ยนไปอย่างทันทีทันใด เหล่ามนุษย์ผู้ต้องเผชิญกับความไม่แน่นอนทั้งคุณภาพชีวิต ความเป็นอยู่ สังคม เศรษฐกิจ และการเมือง โดยไม่ทันได้คาดคิดจนเกิดความวิตกกังวล แน่นอนว่าปถุชนคนธรรมดาทั่วไปนั้น ไม่อาจสามารถควบคุมภาวะความยากลำบากนี้ได้ทั้งสิ้น บริบททางสังคมจึงผลักดัน โดยนำความเชื่ออันดั้งเดิมที่ถูกฝังอยู่ในรากเหง้าของชนชาติไทยมาอย่างช้านาน ไม่ว่าจะพิธีกรรม เครื่องรางวัตถุ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ อาจารย์จากวัดชื่อดัง หมอดูแต่ละสำนัก อันใดที่ว่าช่วยให้รอดพ้นจากเรื่องราวสามานย์นี้ไปได้ หากเป็นอีกหนึ่งหนทางที่จะช่วยแก้ไขปัญหา ไม่ผิดหากจะลงทุนกับความเชื่อ ความหวัง และโอกาส ไม่เว้นแม้แต่เรื่องเพศ บท...

ภาพปก: หอสมุดแห่งชาติ: เจ้าอุตรการโกศล (ศุขเกษม ณ เชียงใหม่) หรือเจ้าน้อยศุขเกษม ถ่ายภาพกับเจ้าบัวชุม ณ เชียงใหม่ ผู้เป็นภรรยา “มะเมี๊ยะเป๋นสาวแม่ก้า คนพม่าเมืองมะละแมง  งามล้ำเหมือนเดือนส่องแสง คนมาแย่งหลงฮักสาว  มะเมี๊ยะบ่ยอมฮักไผ มอบใจ๋ฮื้อหนุ่มเจื้อเจ้า  เป๋นลูกอุปราชท้าวเจียงใหม่” (จรัล มโนเพ็ชร, 2524) ความรักอันบริสุทธิ์ แต่ปราศจากหนทางแห่งความสมหวัง ท่วงทำนองคำร้องบทเพลง “มะเมี๊ยะ” จากศิลปินโฟล์คซองคำเมืองชื่อดังอย่าง จรัล มโนเพ็ชร บทเพลงได้ทำหน้าที่เดินทางไปยังกลุ่มมวลชน...

แววเสียงดนตรีบรรเลงคลอเคล้า ขับขานบทเพลงไทใหญ่ ฉันก้าวฝีเท้าทั้งสองข้างเข้าคอนเสิร์ต “ไทใหญ่เฟส” งานแสดงดนตรีของศิลปินของชาวไต จัดขึ้นเพื่อชาวไต แม้เนื้อร้องที่เป็นภาษาไทยใหญ่ แต่ภาพตรงหน้ากลับคุ้นเคยเหมือนงานดนตรีทั่วไปไม่ได้พิเศษไปกว่ากัน “ใช่” ไม่ว่าการซื้อบัตรเข้างาน การตรวจอายุตามบัตรประชาชน การติดสายรัดข้อมือ อาหาร เครื่องดื่ม และการออกบูธของผู้สนับสนุน เหมือนเช่นเดียวกับงานเฟสติวัลที่จัดขึ้นส่วนใหญ่นั่นแหละ การแต่งตัวของคนไทใหญ่ ก็เป็นตามแฟชั่นนิยม แน่นอน ที่ใดมีเสียงดนตรี ที่นั่นย่อมมีความสนุกสนาน ความผูกพันธ์ฉันท์มิตรนั้นยาวนานมากกว่าความเป็นรัฐชาติจะมาขวางกั้นความสัมพันธ์ ด้วยวัฒนธรรมที่คล้ายกัน ทั้งภาษา อาหารการกิน...