Exclusive articles:
“ผมไม่ได้จะบอกว่าสงครามมันดีนะ เพียงแต่ผมอยากจะนำเสนอสิ่งที่พวกเราอาจจะไม่เห็นจากมัน”
15 กันยายน 2565
ศ.ดร.นิติ ภวัครพันธุ์ กล่าวเสวนาในช่วงสุดท้ายของงานรับเรือนสหายทางศิลปะ และนิทรรศการ “Cold War : the mysterious” โดยเชื่อมโยง “อาหาร” เข้ากับบริบทสังคมในช่วงของสงคราม โดยเฉพาะสงครามเวียดนาม ในฐานะที่ตนถือว่าอาหารเป็นสื่อกลางอย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นสิ่งที่ได้รับผลกระทบจากสงครามในช่วงเวลานั้น อีกทั้งยังมีความเกี่ยวโยงกับผู้คนธรรมดาในสังคม ซึ่งเป็นประเด็นที่ตนสนใจ
ศ.ดร.นิติ เริ่มกล่าวถึงจุดเริ่มต้นที่ตนมองเห็นสิ่งที่เป็นผลพวงมาจากสงครามเย็น จากการที่ได้เดินทางไปที่ภาคอีสานบ่อยครั้ง และเริ่มมองว่าผู้คนที่ใช้ชีวิตอยู่ ณ ปัจจุบันล้วนได้รับผลกระทบมาจากสงครามเย็นทั้งสิ้น...
ป้าแสงเดือน เหยื่อของปฏิบัติการยึดที่ดินทำกินจากนโยบายทวงคืนผืนป่ายุค คสช.
15 กันยายน 2565
"คดีป้าแสงเดือน": โฉมหน้าการแย่งยึดที่ดินใต้บงการนโยบายทวงคืนผืนป่ายุค คสช. กับการเขม็งเกลียวกฎหมายทรัพยากรโดยรัฐราชการ
เธอเคยเล่าว่า “เขาบอกว่าถ้าไม่ตัดเขาจะเอาคดีมาให้ ตอนนั้นต้นยางก็ใกล้จะกรีด ลูกก็เรียนอยู่ ต้องตัดไปทั้งน้ำตา"
ป้าแสงเดือนหรือนางวันหนึ่ง ยาวิชัยป้อง หญิงชาวบ้านแม่กวัก จังหวัดลำปาง คืออีกหนึ่งเหยื่อของปฏิบัติการยึดที่ดินทำกินที่มีนโยบายทวงคืนผืนป่ายุค คสช.และหน่วยงานรัฐใช้เป็นฉากหน้า อันปูทางสู่อภิโปรเจคแย่งยึดทรัพยากรชุมชนท้องถิ่น ตอกเสาเข็มอำนาจการปกครองผืนป่าและเปลี่ยนความเขียวให้เป็นสินค้าสร้างกำไร
เธอถูกบังคับให้ตัดทำลายต้นยางพาราอันเป็นรายได้เลี้ยงดูครอบครัวถึง 2 ครั้ง ในปี 2556 และ 2558 เพื่อแลกกับความหวังว่าจะไม่ถูกดำเนินคดี...
“เริ่มสยามสมัยใหม่ : เหตุผลนิยมแบบพุทธมนุษยนิยมใต้สมมติราชนิติศาสตร์สมบูรณาญาสิทธิราชย์และลัทธิอาณานิคมของเจ้ากรุงเทพฯ”
14 กันยายน 2565
เหตุผลนิยมแบบพุทธมนุษยนิยมใต้สมมติราชนิติศาสตร์สมบูรณาญาสิทธิราชย์และลัทธิอาณานิคมของเจ้ากรุงเทพฯ โดย ธงชัย วินิจจะกูล
คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดเวทีบรรยายพิเศษในหัวข้อ "เริ่มสยามสมัยใหม่ : เหตุผลนิยมแบบพุทธมนุษยนิยมใต้สมมติราชนิติศาสตร์สมบูรณาญาสิทธิราชย์และลัทธิอาณานิคมของเจ้ากรุงเทพฯ" โดย ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ธงชัย วินิจจะกูล ในวันที่ 21 กันยายน 2565 เวลา 13.00 - 14.30 น....
“นักประวัติศาสตร์จะสำนึกอยู่ตลอดเวลา ว่าตัวเองเป็นนักเขียน รู้ว่าการเป็นนักประวัติศาสตร์คือการเขียน การเล่า ซึ่งมันไม่เหมือนกับการเล่าในแบบของการใช้สื่อ”
14 กันยายน 2565
รศ.ดร.ยุกติ มุกดาวิจิตร เปิดการเสวนาด้วยการเปรียบเทียบงานศิลปะกับงานเขียนเชิงวิชาการ ในแง่ของการสื่อสาร งานศิลปะช่วยเพิ่มความรับรู้ที่ผู้รับสื่อมีต่อโลก ในแบบที่งานเขียนไม่สามารถทำได้ หนึ่งในวิธีการสร้างสื่อศิลปะที่ รศ.ดร.ยุกติ กล่าวถึง คือการ “เล่าซ้ำประสบการณ์ของศิลปิน” แบบที่ ผศ.ดร.ทัศนัย เศรษฐเสรี ใช้สร้างสรรค์ผลงานที่ถูกจัดแสดงในนิทรรศการ ซึ่งสามารถทำในสิ่งที่งานเขียนทำไม่ได้ สิ่งที่งานเขียนทำได้ดีที่สุด ตามคำกล่าวของ รศ.ดร.ยุกติ คือการ “ถกเถียงทางความคิด” ซึ่งถูกเรียบเรียงออกมาผ่านตัวอักษรต่างจากภาพวาด...
