Tag: ชาติพันธุ์

เรื่อง: พีรดนย์ กตัญญู ด้วยความก้าวหน้าของเทคโนโลยี การเดินทางและการสื่อสารกลายเป็นสิ่งที่ทำได้ง่ายมากขึ้น โลกในยุคปัจจุบันขยับกลับกลายเป็นสังคมไร้พรมแดน ผู้คนเริ่มตระหนักถึงความเป็นพลเมืองโลกของตนเอง อย่างไรก็ตาม สิ่งที่แบ่งแยกให้มนุษย์ยังคงความหลากหลายอยู่ คือคำว่า “ชาติพันธุ์” ชาติพันธุ์ ในความหมายของพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 หมายถึง “กลุ่มที่มีพันธะเกี่ยวข้องกัน และที่แสดงเอกลักษณ์ออกมา โดยการผูกพันลักษณาการของเชื้อชาติและสัญชาติเข้าด้วยกัน” ซึ่งถ้าหากแปลตรงตามนิยามที่พจนานุกรมให้ไว้ จะหมายความว่า “กลุ่มผู้คนสัญชาติใดสัญชาติหนึ่ง จากการจำแนกตามเชื้อชาตินั้นๆ” แต่ในความเป็นจริงแล้ว หากพูดถึงคำว่าชาติพันธุ์ตามความหมายของผู้คนส่วนใหญ่ในสังคมไทยนั้นหมายถึง “กลุ่มผู้คนที่มีเชื้อชาติต่างจากเชื้อชาติไทย”...

​ภาพ: คณะก่อการล้านนาใหม่ - NEO LANNA 9 สิงหาคม 2566 เนื่องในวันชนเผ่าพื้นเมืองสากล กลุ่มชาติพันธุ์ปลดแอก ได้มีการชูป้ายเรียกร้อง “รื้อประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์ จากชาวเขาสู่ชนเผ่าพื้นเมือง” “ปลดปล่อยชาติพันธุ์ จากอคติทางสังคม” “ผลักดันกฎหมายคุ้มครองชาติพันธุ์” บริเวณพิพิธภัณฑ์เรียนรู้ราษฎรบนพื้นที่สูง หน้ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ และ กลางสี่แยกรินคำ เรียกร้อง 3 ข้อเรียกร้องส่งเสริมศักยภาพคุ้มครองสิทธิชาติพันธุ์ ปลดแอกมรดกสงครามเย็น...

9 สิงหาคม 2566 กลุ่มชาติพันธุ์ปลดแอกและคณะก่อการล้านนาใหม่ ได้จัดเสวนา “รื้อประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์จากชาวเขาสู่ชนเผ่าพื้นเมือง” เนื่องในวันชนเผ่าพื้นเมืองสากล ณ ห้องประชุม ธนี พหลโยธิน อาคาร 1 ชั้น 1 คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ตั้งแต่เวลา 12.30-17.30 น.  โดยมีผู้ร่วมเสวนาได้แก่ ผศ.ดร.ประสิทธิ์ ลีปรีชา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่,...

3 สิงหาคม 2566 กลุ่มคนรุ่นใหม่ชาติพันธุ์กะเหรี่ยงโปว์และปกาเกอะญอใน ต.แม่สวด อ.สบเมย จ.แม่ฮ่องสอน ร่วมกับสหพันธ์เกษตรกรภาคเหนือ (สกน.) ในนามสมาชิกขบวนการประชาชนเพื่อสังคมที่เป็นธรรม (พีมูฟ) ได้เคลื่อนไหวเรียกร้องการพัฒนาระบบสาธารณูปโภคในพื้นที่ชุมชน โดยใช้โอกาสครบรอบ 13 ปี มติคณะรัฐมนตรีวันที่ 3 ส.ค. 2553 ว่าด้วยแนวนโยบายและหลักปฏิบัติในการฟื้นฟูวิถีชีวิตชาวกะเหรี่ยง ในการผลักดันข้อเรียกร้องดังกล่าวต่อนายอำเภอสบเมย และนายกองค์การบริหารส่วนตำบลแม่สวด อ.สบเมย จ.แม่ฮ่องสอน  เอกราช...

เรื่อง : จิรายุธ รวมสุข  “ชาวกะเหรี่ยง” หากได้ยินคํานี้หลายคนก็คงจะมีภาพจําว่าหมายถึงชาติพันธุ์ชาวเขากลุ่มหนึ่ง ที่อาศัยอยู่ระแวกเขตชายแดนไทย-พม่า แถบตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศไทย ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย หาเลี้ยง ชีพด้วยการ ปลูกพืชไร่หมุนเวียน และเลี้ยงสัตว์นิยมปลูกบ้านที่สร้างจากไม้ พื้นบ้านยกสูง มุงหลังคาหน้าจั่ว ด้วยหญ้าคา ภาพจําเช่นนี้ไม่ได้ผิดแต่อย่างใด เพียงแต่สังคมภายในชุมชนชาวกะเหรี่ยงนั้นเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา ทั้งในแง่วัฒนธรรมและวิถีชีวิต ชาวกะเหรี่ยงเริ่มมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนภายนอกมากขึ้น ทั้งการแลกเปลี่ยนสินค้าจากภายในชุมชนสู่ภายนอก และการรับจ้างทําไร่ทําสวนให้กับเกษตรกรเพื่อนําค่าจ้างที่ได้กลับมาเลี้ยงครอบครัวภายในชุมชน เฉกเช่นเดียวกับ “บุตรสาวชาวกะเหรี่ยง” ในปีนี้ สตรีชาวกะเหรี่ยงในวัยก่อนเบญจเพสทั้ง...