14 กุมภาพันธ์ 2566
เมื่อใกล้ถึงวันวาเลนไทน์ พวกเราหลายคนต่างเตรียมที่จะส่งช่อดอกกุหลาบที่สวยงามให้กับคนที่เรารัก อย่างไรก็ตาม เราเคยนึกถึงชีวิตของคนงานที่ปลูกดอกไม้เหล่านี้หรือไม่? มากกว่า 80% แรงงานดอกไม้ คือ “แรงงานข้ามชาติ”
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2566 ตัวแทนกลุ่มแรงงานข้ามชาติที่ปลูกดอกกุหลาบมารวมตัวกันที่อ่างแก้ว มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เวลา 17.00 น. มอบดอกกุหลาบแรงงานและบอกเล่าเรื่องราวของพวกเขา เพื่อสร้างความตระหนักรู้และเรียกร้องให้มีการดำเนินการตามข้อเรียกร้องสำคัญสามประการต่อไปนี้
ข้อที่ 1 สิทธิแรงงานที่เป็นธรรมสำหรับแรงงานข้ามชาติ:
รัฐบาลไทยกำหนดค่าจ้างขั้นต่ำสำหรับคนงาน แต่แรงงานข้ามชาติจำนวนมากในอุตสาหกรรมดอกกุหลาบได้รับค่าจ้างต่ำกว่าจำนวนมาก ชั่วโมงที่ยาวนานและพักผ่อนน้อยทำให้ร่างกายและจิตใจอ่อนล้า แต่แรงงานเหล่านี้มักไม่ได้รับสิทธิและสวัสดิการตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน รัฐบาลและนายจ้างต้องรับผิดชอบและรับประกันว่าแรงงานข้ามชาติทุกคนจะได้รับการปฏิบัติอย่างเป็นธรรมและสามารถเข้าถึงสิทธิแรงงานของตนได้อย่างเป็นธรรม
ข้อที่ 2 การคุ้มครองความปลอดภัยของแรงงานข้ามชาติ:
นายจ้างดอกไม้ทุกคนต้องจัดหาที่พักที่ปลอดภัยและสะอาดให้กับคนงาน รวมถึงการเข้าถึงน้ำสะอาด อุปกรณ์ป้องกันภัย และสภาพการทำงานที่ปลอดภัย นอกจากนี้ ที่พักคนงานต้องไม่ตั้งอยู่ใกล้ฟาร์มเพื่อลดความเสี่ยงจากการสัมผัสกับสารเคมีอันตราย
ข้อที่ 3 สนับสนุนการดำเนินธุรกิจอย่างมีจริยธรรม:
เราเรียกร้องให้ผู้บริโภคสร้างความแตกต่างโดยเลือกที่จะสนับสนุนธุรกิจที่ปฏิบัติต่อแรงงานข้ามชาติอย่างเป็นธรรม ซึ่งรวมถึงค่าจ้างที่เป็นธรรม สภาพการทำงานที่ปลอดภัย และการปฏิบัติตามกฎหมายแรงงาน
ในวันวาเลนไทน์ อยากให้ทุกคนส่งความขอบคุณต่อแรงงานผู้อยู่เบื้องหลังความสวยงามของช่อดอกไม้ของเรา ด้วยการยืนหยัดและส่งเสียงให้แรงงานเหล่านี้ในฐานะผู้บริโภค เพื่อให้พวกเขามีชีวิตความเป็นอยู่ดีที่ดีขึ้น
