Tag: ขนส่งสาธารณะ

เรื่องและภาพ: วิชชากร นวลฝั้น ซีรี่ย์ ‘จะได้ไหมขนส่งของคนต่างจังหวัด’ รายงานพิเศษ 3 ตอน โดย วิชชากร นวลฝั้น นักศึกษาฝึกงานสำนักข่าว Lanner ที่จะพาไปสำรวจตรวจขนส่งของคนต่างจังหวัดโดยเริ่มจากประวัติศาสตร์ขนส่งของจังหวัดเชียงใหม่ ไปจนถึงความหวังของขนส่งเอกชน จากเชียงใหม่ไปยังปลายทางความฝันที่จะมีขนส่งสาธารณะที่ดีในต่างจังหวัดที่ไม่ใช่กรุงเทพฯ จะได้ไหมขนส่งของคนต่างจังหวัด : ประวัติศาสตร์ขนส่งเชียงใหม่ แล้วการเดินทางแบบไหนถึงจะถูกใจคนเมือง จะได้ไหมขนส่งของคนต่างจังหวัด : รถเมล์เชียงใหม่ ‘RTC’ ความหวังใหม่ของคนเมือง...

ซีรี่ย์ ‘จะได้ไหมขนส่งของคนต่างจังหวัด’ รายงานพิเศษ 3 ตอน โดย วิชชากร นวลฝั้น นักศึกษาฝึกงานสำนักข่าว Lanner ที่จะพาไปสำรวจตรวจขนส่งของคนต่างจังหวัดโดยเริ่มจากประวัติศาสตร์ขนส่งของจังหวัดเชียงใหม่ ไปจนถึงความหวังของขนส่งเอกชน จากเชียงใหม่ไปยังปลายทางความฝันที่จะมีขนส่งสาธารณะที่ดีในต่างจังหวัดที่ไม่ใช่กรุงเทพฯ อ่าน จะได้ไหมขนส่งของคนต่างจังหวัด : ประวัติศาสตร์ขนส่งเชียงใหม่ แล้วการเดินทางแบบไหนถึงจะถูกใจคนเมือง ในช่วงที่ผ่านมาไม่ว่านักท่องเที่ยวหรือคนที่สัญจรไปมาในเขตเมืองเชียงใหม่ อาจพบเห็นรถเมล์คันใหญ่บนท้องถนนหรือตามจุดรับ-ส่งต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นสนามบินเชียงใหม่ สถานีขนส่งอาเขต หรือแม้กระทั้งสถานีรถไฟ ซึ่งรถเมล์ดังกล่าวได้ติดป้ายชื่อว่า...

ซีรี่ย์ ‘จะได้ไหมขนส่งของคนต่างจังหวัด’ รายงานพิเศษ 3 ตอน โดย วิชชากร นวลฝั้น นักศึกษาฝึกงานสำนักข่าว Lanner ที่จะพาไปสำรวจตรวจขนส่งของคนต่างจังหวัดโดยเริ่มจากประวัติศาสตร์ขนส่งของจังหวัดเชียงใหม่ ไปจนถึงความหวังของขนส่งเอกชน จากเชียงใหม่ไปยังปลายทางความฝันที่จะมีขนส่งสาธารณะที่ดีในต่างจังหวัดที่ไม่ใช่กรุงเทพฯ จังหวัดเชียงใหม่ถือว่าเป็นจังหวัดที่มีการบริการรถขนส่งมาอย่างยาวนานและมีให้เลือกหลายประเภท บางรายขาดทุนสะสมจนไม่สามารถดำเนินกิจการต่อไปได้ บางรายดำเนินกิจการต่อมาได้แต่ไม่มีทุนมากพอที่จะพัฒนารถขนส่งที่ให้บริการ แทนที่จะเป็นบริการของรัฐที่ทำให้เป็นขนส่งสาธารณะเพื่อประชาชน แต่สำหรับเชียงใหม่แล้ว รัฐกลับไม่มีบทบาทมากเท่าที่ควรจะเป็น สิ่งเหล่านี้ทำให้ประชาชนไม่มีทางเลือกในการใช้บริการมากนัก และต้องจำใจใช้แม้จะไม่ถูกใจก็ตาม  รายงานชิ้นนี้จะพาย้อนประวัติศาสตร์ขนส่งสาธารณะเชียงใหม่ว่าเคยมีแบบไหนให้บริการบ้าง แล้วขนส่งแบบไหนถูกใจหรือไม่ถูกใจชาวเชียงใหม่? หวานขม ระคนกันไป ประวัติศาสตร์รถโดยสารประจำทาง ย้อนกลับไปในปี...

เชียงใหม่เป็นจังหวัดที่มีนักท่องเที่ยวเยอะเป็นอันดับต้น ๆ ของภาคเหนือ รวมถึงยังเป็นจังหวัดที่มีชื่อเสียงในด้านขนบธรรมเนียมประเพณี วัฒนธรรมอันสวยงาม การแสดงศิลปะ และงานเทศกาลดนตรี ล้วนเป็นแลนมาร์คที่ขึ้นชื่อให้แก่นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ ให้หลั่งไหลเข้าสู่เชียงใหม่ ถึงแม้จะมีนักท่องเที่ยวมากมายสัญจรอยู่ทั่วมุมเมือง แต่ระบบขนส่งมวลชนในจังหวัดเชียงใหม่ ก็ไม่สามารถตอบสนองความต้องการของประชาชนได้ ผลักให้ประชาชนต้องมีรถส่วนตัวเพื่อใช้ในการเดินทาง และการใช้รถส่วนตัวนี้เอง ที่กลายเป็นสาเหตุที่เอื้อต่อปัญหาอื่น ๆ ที่ทะยอยตามกันมา แม้จะมีความพยายามของประชาชนในการส่งเสียงให้เกิดระบบขนส่งสาธารณะมาแล้วหลายครั้ง แต่ก็ยังไม่ถึงฝั่งฝัน รัฐและผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง “ทำไม่ถึง” และถึงแม้ปัจจุบันจะมีการขับเคลื่อนเรื่องขนส่งมวลชนแต่ก็จะเป็นการเคลื่อนจากประชาชนและเอกชนเพียงเท่านั้น และยังขาดการส่งเสริมของภาครัฐในเรื่องการเดินทางของประชาชนเลย ระบบขนส่ง(ไม่)สาธารณะ “รถเยอะมากเลยค่ะ ในเชียงใหม่ส่วนใหญ่หลายพื้นที่มีแต่รถติด” นักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่คนหนึ่งกล่าว...

สืบเนื่องจากการปิดตัวลงของสถานีขนส่งจังหวัดลำพูน ซึ่งเป็นสถานีขนส่งผู้โดยสารเอกชน ที่เปิดดำเนินการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 กรณีดังกล่าวทำให้จังหวัดลำพูนไม่มีสถานีขนส่งผู้โดยสารและรถโดยสารประจำทาง ไม่มีสถานที่จอดรถรับ-ส่งผู้โดยสาร ตั้งแต่วันที่ 6 มกราคม 2567 เป็นต้นมา แม้ว่าในความเป็นจริงสถานีขนส่งดังกล่าวจะตั้งอยู่โดยไม่ได้ถูกใช้งานเท่าที่ควร แต่การปิดตัวลงก็อาจส่งผลกระทบความเดือนร้อนในการเดินทางของผู้คนทั้งในและนอกพื้นที่อย่างเป็นรูปธรรมมากขึ้น 3 กุมภาพันธ์ 2567 ที่ผ่านมา Lamphun City Lab ได้จัดกิจกรรม ‘Lamphun Journey มาเจอร์นี่ที่ลำพูน’...